Ontwikkeling van bevolking

Samenvatting

Utrecht groeide vorig jaar met 1.405 inwoners naar een bevolkingsomvang van 378.140 op 1 januari 2026. De laatste twee jaren groeide de bevolking minder hard dan daarvoor. In 2022 kwamen veel vluchtelingen uit Oekraïne naar Utrecht en in 2023 veel studenten vanwege herinvoering van de basisbeurs. In 2024 vestigden minder mensen zich in de stad. In 2025 is vooral het vertrek naar andere gemeenten in Nederland toegenomen.

In het kort

• Utrecht groeit door naar ruim 378.000 inwoners
• Geboortecijfer blijft laag, sterftecijfer hoog
• Meer vertrekkers dan vestigers in 2024
• Veel immigratie uit India en EU
• Per jaar verhuist een op de zes Utrechters
• De stad als roltrap
• Ook andere steden groeiden in 2024 en 2025 minder hard

Utrecht groeit door naar ruim 378.000 inwoners

Op 1 januari 2026 had Utrecht 378.140 inwoners. Utrecht groeide in 2025 met 1.405 inwoners. Dit is een historisch lage toename. Voor het tweede jaar op rij is de bevolkingsgroei sterk afgenomen. De geringe groei in 2024 en 2025 gaat samen met een daling in de gemiddelde woningbezetting van 2,31 naar 2,28 personen per woning. In de periode 2001-2023 groeide Utrecht gemiddeld met meer dan 5.000 inwoners per jaar.

Ontwikkeling van bevolking in 2025

De bevolkingsgroei van een stad bestaat uit natuurlijke aanwas (geboorte min sterfte) en een vestigingssaldo (vestiging min vertrek). Beide ontwikkelen zich de laatste jaren opvallend anders dan eerder.

Geboortecijfer blijft laag, sterftecijfer hoog

Sinds 2022 zijn in Utrecht circa 4.100 à 4.300 baby’s per jaar geboren. Dit is aanzienlijk minder dan in de vijftien jaren daarvoor, toen jaarlijks tussen 4.500 en 5.200 baby’s werden geboren. Deze daling is extra opmerkelijk, omdat de bevolkingsomvang nu groter is. Het aantal geboortes is ook landelijk afgenomen, maar niet zo sterk als in de G4-steden.

Demografisch onderzoek toont een sterk verband tussen het hebben van  een goede economische positie en de geboorte van het eerste kind. Mensen die geen vaste baan of onvoldoende inkomen hebben, stellen het krijgen van een kind uit. De economische situatie in combinatie met de huidige wooncrisis in Nederland kan een rol spelen in het lage geboortecijfer van de afgelopen vier jaren. Het lage geboortecijfer in de G4-steden houdt mogelijk tevens verband met het vertrek van jonge gezinnen uit de stad.

Met een groeiende en vergrijzende bevolking neemt het aantal overledenen in Nederland toe. Het sterftecijfer maakte een sprong in 2020, aan het begin van de coronapandemie. Sindsdien ligt het sterftecijfer in Utrecht redelijk stabiel rond 2.100 overledenen per jaar. In de periode 2005-2019 schommelde het aantal overleden Utrechters tussen 1.800 en 1.930 per jaar.

Het lage geboortecijfer gecombineerd met het aanhoudend hoge sterftecijfer gaf Utrecht in 2025 een natuurlijke aanwas van 2.169 personen. Dit is vergelijkbaar met de voorgaande drie jaren, maar aanzienlijk minder dan in 2021 en daarvoor. Utrecht heeft nog wel van alle grote steden (100.000 inwoners of meer) de grootste natuurlijke aanwas per 1.000 inwoners, gevolgd door Almere. Almere is net als Utrecht een stad met een relatief jonge bevolking.

Landelijk gezien is al enkele jaren sprake van natuurlijke krimp: er overlijden meer mensen in Nederland dan er geboren worden. Nederland groeit sinds 2022 alleen nog door buitenlandse migratie. De bevolking van Nederland groeit wel voor het derde jaar op rij minder snel: door minder immigranten en meer emigranten.
 

Meer vertrekkers dan vestigers in 2025

Naast natuurlijke aanwas verandert de bevolkingsomvang door het verschil tussen vestiging in en vertrek uit de stad. In 2025 had Utrecht een vertrekoverschot: 31.100 mensen verhuisden naar Utrecht, terwijl 31.800 Utrechters de stad verlieten. Ten opzichte van 2024 verhuisden aanzienlijk meer mensen van Utrecht naar een andere gemeente in Nederland (1.900 meer). Dit toegenomen vertrek vond relatief veel plaats bij gezinnen met kinderen in de basisschoolleeftijd en houdt mogelijk verband met de sterk gestegen huizenprijzen in Utrecht. De migratiestromen met het buitenland zijn in omvang weinig veranderd in vergelijking met 2024.

Het vestigingssaldo fluctueert de laatste jaren enorm. Tijdens de coronajaren 2020 en 2021 had Utrecht voor het eerst deze eeuw te maken met een vertrekoverschot: het aantal mensen dat de stad verliet was groter dan het aantal dat zich in Utrecht vestigde. Dit had onder meer te maken met internationale reisbeperkingen, waardoor minder mensen vanuit het buitenland naar Nederland kwamen. In 2022 en 2023 groeide Utrecht juist hard door een groot vestigingsoverschot. In 2022 kwam dit onder meer door een groot aantal vluchtelingen die vanwege de oorlog in Oekraïne naar Nederland kwamen. In 2023 kregen universiteitssteden er relatief veel mensen bij vanuit andere Nederlandse gemeenten, waarschijnlijk als gevolg van de herinvoering van de basisbeurs voor studenten.

Veel immigratie uit India en EU

In 2025 vestigden bijna 8.000 immigranten zich vanuit het buitenland in Utrecht. Kijkend naar de nationaliteit van de migranten stond India jarenlang bovenaan. Sinds 2017 kwamen ongeveer 650 Indiase nieuwkomers per jaar naar Utrecht, in 2025 is dat teruggelopen tot 365. Ook landelijk neemt het aantal (arbeids)migranten uit India sterk af. Utrecht ontving in 2025 de meeste immigranten met de Spaanse, Italiaanse, Amerikaanse of Duitse nationaliteit (elk tussen 380 en 470 personen). Dit zijn grotendeels kenniswerkers en studenten. Asielmigratie is een veel kleiner onderdeel van de migratiestroom dan arbeids- en studiemigratie. Daarnaast is er ook een grote groep gezinsmigranten, die zich bij iemand voegen die eerder of gelijktijdig naar Nederland is gekomen. Onderzoek van het CBS naar migratiemotieven laat zien dat gezinsmigratie grotendeels volgt op arbeidsmigratie en veel minder op studie- en asielmigratie. 

Sinds de oorlog in Oekraïne, die eind februari 2022 begon, komen ook veel Oekraïense vluchtelingen naar Utrecht. In 2022 vestigden ongeveer 1.800 migranten met de Oekraïense nationaliteit zich in Utrecht (met een registratie in de BRP). De meerderheid van hen was rechtstreeks afkomstig uit Oekraïne (84%), de rest via een andere gemeente in Nederland (13%) of ander land (3%). In de drie jaren daarna liep de instroom terug tot respectievelijk 530, 420 en 391 Oekraïense vestigers in de stad. Een deel van de Oekraïners is ook weer uit Utrecht vertrokken. Sinds 2022 verhuizen jaarlijks 300 tot 400 Oekraïners uit Utrecht. Van de Oekraïners die vorig jaar Utrecht verlieten, vertrok 14% naar Oekraïne en 77% naar een andere gemeente in Nederland. 

Per jaar verhuist een op de zes Utrechters

Een stad als Utrecht kent een grote verhuisdynamiek. In 2025 verhuisden in totaal 60.600 Utrechters, dat is een op de zes inwoners. Hiervan verhuisde bijna de helft binnen de stad (47%), de andere helft naar een andere gemeente in Nederland (44%) of naar het buitenland (9%). Het aantal Utrechters dat binnen de stad een woning vindt wordt steeds kleiner. In 2015 verhuisde nog 56% binnen Utrecht. Het aandeel verhuizers naar een andere gemeente in Nederland neemt juist toe (was 37% in 2015). In 2025 zijn 26.500 Utrechters naar een andere gemeente in Nederland verhuisd. Hiervan gingen er bijna 2.600 naar Amsterdam, al jaren de populairste bestemming. Daarna volgen de regiogemeenten Nieuwegein, Zeist, Stichtse Vecht en De Bilt, die vorig jaar elk 1.000 tot 1.700 mensen uit Utrecht ontvingen.

Het dashboard verhuisbewegingen van het CBS geeft voor alle gemeenten in Nederland een uitgebreid beeld van de verhuisstromen. Welke groepen trekken uit Utrecht? Welke groepen verhuizen binnen de stad en naar welke wijk? Wie verhuist binnen zijn of haar eigen wijk? En waar komen de mensen vandaan die in Utrecht komen wonen?

De stad als roltrap

Een grote studentenstad als Utrecht fungeert als maatschappelijke ladder voor jongvolwassenen. Jongeren trekken massaal naar de grote stad voor opleiding en werk. Na de eerste stappen in hun carrière verbetert hun inkomenspositie, gaan ze samenwonen en verhuizen velen – vaak in het kader van gezinsvorming – naar een ruimere woning in de regio of in de stad zelf. Dit fenomeen wordt in de literatuur aangeduid als de sociale lift of roltrapfunctie van de stad. Het mechanisme zien we duidelijk terug in de cijfers over binnenlandse vestiging en vertrek. Van de ruim 23.000 mensen die in 2025 vanuit elders in Nederland naar Utrecht verhuisden is driekwart in de leeftijd van 18-34 jaar (veelal studenten en starters op de arbeidsmarkt). Utrechters die de stad verlaten zijn gemiddeld iets ouder: velen van hen zijn eind twintig of dertiger.

Ook andere steden groeiden in 2024 en 2025 minder hard

Door de ontwikkeling van Leidsche Rijn groeide Utrecht uitzonderlijk hard. Over de afgelopen 20 jaar bezien is Utrecht van de G10-steden het hardst gegroeid (in verhouding tot de bevolkingsomvang). Sinds 2016 groeien Groningen en Almere het snelst van de grote steden in Nederland.

Alle grote steden groeiden in 2025 en 2024 minder hard dan in 2023 en 2022. Van de tien grootste gemeenten groeide Almere in 2025 het sterkst (+1,3%), gevolgd door Amsterdam (+0,9%) en Breda (+0,7%). Utrecht groeide in 2025 met 0,4% en zit daarmee voor het eerst deze eeuw onder het landelijke groeipercentage (0,5%). Als we alle gemeenten in Nederland in ogenschouw nemen, dan valt op dat drie van de vijf sterkste groeigemeenten in de provincie Utrecht liggen: Nieuwegein, Woudenberg en Renswoude (elk met circa 2,2% groei in 2025). Voor een buurgemeente als Nieuwegein geldt dat een groot deel van de binnenlandse vestigers uit de stad Utrecht komt (bijna 40%).